Köpekten SAHİBİNE...


            Gözlerimi açtıktan kısa bir süre sonra girdin dünyama. Büyüktün, kocamandın ama korkmadım senden. Sıcaklığın, uyumak istediğimde, bir battaniye gibi örtüldü üzerime. Gözlerin, gözlerime değdi, beni her sevdiğinde. Yalnız kaldığım zamanlar da oldu elbet, yolunu gözlediğim saatler. Heyecandan küt küt atarken kalbim, her günün akşamında, koşarak gelirdin yanıma. Arkadaşların da katılırdı bize bazı zamanlar, senin arkadaşların, benim arkadaşlarım ne de olsa. Önce, üzerlerine zıplamayı öğrendim, sonra, senin yaptığın gibi pati vermeyi. Onlar da severlerdi beni, bol bol ödül verip, bol bol kaşırlardı göbeğimi. Onlar giderdi, biz hüzünlenirdik ama hiç kaybetmezdik birbirimizi. Beraber uyurduk yine geceleri. Ya o uzun yürüyüşlere ne demeli? Yağmur çamur demeden, yollara vurduk patileri. Elinden düşen onca topu da, sana getirdim gerisin geri.


            Yıllar, böyle geçti senli benli. Şimdi, biraz daha güçsüz bedenim ama hâlâ aynı kalbe sahibim. Sen çağırdığında biraz geç kalıyorsam, bil ki, olmadığındandır hiç halim. Ya da ara sıra kaçırıyorsam halıya çişimi, senden utanarak özür dilerim. Yine de biliyorum, bir gün gelecek, vuracağım patileri özgürce yollara. Çılgın gibi atlayacağım, düşen her topa. Her geldiğinde sen eve, sevinçle zıplayacağım kollarına. Dünyam olduğun için bir ömür, teşekkür ederim sana. Nasıl sen varsan gözlerimi açtığımda, gözlerimi kaparken de sen ol yanımda.



BLOG
 

Buluşma noktalarımız